Kuzey Anadolu fay hattı  

Paranoyak olduğunuz izlenmediğiniz anlamına gelmez.... (anonim)

Önemli not: Bu öykü tamamıyla bir kurgudur. Öyküde adı geçen gerçek kişi, yer ve olayla tamamen rastlantısaldır.  

Yaklaşık olarak seksen bin İstanbul’lunun hayatını kurtarmam ilginç tesadüflerin sonucu oldu. Belki de bütün bu tesadüfler, bir tesadüf değildi, belki de kaderdi. Ne derseniz deyin işte. Komplo teorilerini çok sevmem ve deprem konusundaki paranoyak ilgim de tabi buna katkı sağladı. Ne olursa olsun yaptığım işten ve odamda duran devlet üstün hizmet madalyasından gurur duyuyorum.

Bir megamarketi çıldırtmak

“Bütün büyük sistemler çıldırmaya çok yatkındırlar”Umberto Eco (denemeler)

Ankara’nın en büyük megamarketlerinden birinde bilgisayar mühendisi olarak çalışıyordum. Büyük ekonomik krizden dolayı kapı önüne konulanlardan biriydim. Almanya’daki ana şirket bu krizi fırsat bilip Türkiye’deki üç büyük şehirdeki megamarketlerdeki tüm elemanlarının neredeyse yarıya yakınını işten çıkarmış ve geri kalanlarında maaşlarında neredeyse yüzde kırklara varan maaş azaltması yapmışlardı.

Annenin kim olduğunu kimse bilmiyordu. Olayın başından sonuna kadar Anne hep belirsiz kaldı. Bu gün bile Annenin kim olduğu kesin olarak bilinmiyor. Görünen o ki Anne de ortaya çıkmaya pek niyetli değil ve işin kötüsü Bebek de bunu bilmiyordu. 

Bebek bir yapay zeka programıydı.

Kara Delik   

Okul sıralarına benzeyen dershanenin duvarında aluminyum çerçeveli büyük bir uzay fotoğrafında "Kara delikten uzak dur" diye yazardı. Bu yüz yıl önce keşfedilen kara deliklerden birinin fotoğrafıydı

Tanrının yüzüncü adı 

Her şey, okuduğu makaleleri başkalarıyla paylaşmak isteğinde olan bilgisayara meraklı bir fizikçinin hipermetin formatını bulmasıyla yüz yıl önce başlamıştı.  O zamanlar Internet adı verilen “ana sistem” şimdikinden çok daha basitti.

Güvenlik kulübesinin önünden geçip büyük camdan binaya doğru yürürken hep o tanımlayamadığı kaygıyı hissederdi. Her zamanki gibi güvenlik görevlileri pek fazla dokunmadan sadece ellerindeki uzun beyaz çubuklarla üstünü aramışlardı. Yüzlerindeki tiksintiyi gizlemeye çalışmadan başlarıyla geç işareti yapıp televizyondaki aptal maça dönmüşlerdi.

Ulusal Bilimler Akademisinin iki yüz yıllık binasının girişi hınca hınç doluydu. Bir bilimsel buluşun gösteriminden çok büyük bir pop konserinin girişini andırıyordu. Basın görevlileri ellerinde fotoğraf makineleri ne mankene ne de pahalı orospulara benzetemedikleri bilim adamlarının fotoğraflarını çekmeye çalışıyordu.

Televizyon kameraları ve nefeslerini tutmuş izleyici topluluğu, başını ellerinin arasına almış adamı izliyorlardı. Adamsa önündeki satranç tahtasına kilitlenmiş gibiydi sanki. Yarı kapalı gözlerini ardına kadar açıp önündeki şahı eliyle devirip ayağa kalktı, yenilmişti. İki hamle sonrası mat kesindi. 

Tam bir hergele, piç kurusu ve fırlamaydı. Televizyonculuğun "T" sini bilmezken, üç yıl gibi kısa bir sürede, uzaktan kumandayı kullanmak dışında bir şey bilmediği televizyon camiasında çok reyting alan ama pek de saygı ile anılmayan bir kanalın her şeyden sorumlu yöneticisi olması -kendi dahil- herkesi şaşırtmıştı.

"Türkiye de, diğer bütün ülkeler gibi atom bombası yapmak istiyordu fakat yapamazdı."

"Tabi ki" dedim, "En temel malzeme olan zenginleştirilmiş uranyum ve plütonyum yok. Her ne kadar toryum ve uranyum yatakları olsa da bu pek işe yaramıyor çünkü hem bunlar çok az miktarda hem de zenginleştirmek için gerekli tesisler ya da atık malzemesini kullanabileceğiniz bir nükleer santral yok. Bildiğim kadarıyla Çekmece'deki nükleer santral sadece araştırma amaçlı ve çok küçük kapasiteli. TAEK de daha çok radyasyon güvenliği ile ilgili sanırım" diye ekledim. Daha on dakika önce tanıştığım adam memnuniyetle gülümsedi. Bu konuda bilgimin olması onu mutlu etmişe benziyordu. 

Sarı saçlı sevimli oğlan çocuğu koşarak masada oturanların yanına geldi. Neredeyse konuşamayacak kadar nefes nefeseydi. Sımsıkı kapattığı avucunu açtı ve elindeki mavi bilyeyi gururla anne, babasına gösterdi. 

"Anne bak ne buldum!"

Okuduğu gazeteden başını kaldıran babası bilyeyi eline alıp inceledikten sonra merakla sordu "Nerden buldun bu bilyeyi? Çok ilginç bir şey, daha önce hiç böylesini görmemiştim. Niye bu kadar soğuk?". 

İki beyinliler hapishanesi

Onunla konuşmalıyım. Bu lanet olası yerden kaçmak için onu ikna etmeliyim ama bunu nasıl yapacağıma dair en ufak bir fikrim yok. Belki en doğrusu basit bir iletişim yolu denemek.

“Şimdi beni iyi dinle, baş parmak yukarı EVET, aşağı ise HAYIR demek, anladın mı?”

Boş bir gözle bana bakıyor. Sanırım anlamadı. Tam ümidimi kesecekken bir el uzanıyor ve baş parmak yukarı kalkıyor. Sonunda beni duydu. Şükürler olsun, sadece evet ve hayırdan oluşsa bile ortak bir dilimiz var. 

Dikkat! Tanrı konuşuyor...

İlk mesaj 2004 yılının Aralık ayının 27’sinde geldi. 

Puerto Rico’daki dev Arecibo radyo teleskopunda çalışanlar için sıradan bir geceydi. Altı astronom ve bir teknisyen vardiyayı devralalı daha iki saat olmuştu. Uzun sürecek gece boyunca uyumamak için kahve makinesi daha vardiyanın başında çalışanların deyimiyle “full yüklenmişti”.

İnsan Genomeni projesi (Human Genome), o zamanlar için herkesi heyecana boğan büyük bir gelişmeydi. “Tanrı’nın el yazısını çözüp, temize çekiyoruz” demişlerdi gururla. Tarih kitaplarını söyle bir karıştırdığınızda detayları öğrenebilirsiniz. Bir çok ülke, kuruluş ve şirketin ortak çabaları ve katkılarıyla yaklaşık bir on yıllık çalışmadan sonra insan DNA’sı tamamen çözülmüş ve anlaşılır bir gen haritası olarak ortaya konmuştu.

“Pythia geleceği önceden görmez”
“Peki ne yapar?”
“Sadece geleceği hatırlar”
“Geleceği hatırlamak mı? Bu saçmalık da nereden çıktı?”
“Saçmalık değil, bir tane büyük kitap var, Pythia onu okur ve geleceği söyler”

“Şimdi size Nomitra uydusunun çektiği Nexus ve Pleksus’un en son fotoğrafını göstereceğim” dedi Breusk ve sonra da neredeyse törensel bir yavaşlıkla önündeki tuşlardan birine bastı. Merakla ekrana baktığımızda gördüğümüz sadece simsiyah bir fondu, bunun dışında sadece altta yazılar vardı. Nexus & Pleksus, tarih, saat, açı, uzaklık vs. 

“Bay Nieman, yarın akşamki yemeğe kaç kişi gelecek efendim. Ahçıbaşına ona göre yemek hazırlayacak” dedi uşak. 

Elimdeki sigarayı söndürdüm ve İngiliz romanlarından fırlamış gibi duran uşağa baktım. “Balonunuz hazır, dünya turuna çıkacak mısınız?” diye sorsa da şaşırmazdım. Bu can sıkıcı elbiseyi giymesini ben istemiştim ama bu elbiseyle daha da sıkıcı gözüküyordu. 

İnsanlığın geleceğini tehdit eden küresel ısınmaya karşı çözüm küresel soğutmadır. Küresel soğutma işleminde, küresel ısınma ile harareti yükselmiş olan dünyamızı soğutup eski normal haline getireceğiz. Bu iş için devasa boyutlarda küresel bir klima yapamayacağımıza göre (gelecek olan elektrik faturasını düşünsenize bir) dünyayı başka şekilde soğutmalıyız. Fosil tabanlı yakıtların az tüketilmesi, ormanların artırılması gibi çözümler öne sürülmektedir ama bunlar sadece yaklaşan felaketi geciktirmekten başka bir işe yaramaz. Kesin çözüm ailenizin yazarı Mehmet Emin Arı tarafından bulundu: ısınan dünyayı soğutmak.

Karanlığın içinde, nereden geldiği belli olmayan boğuk bir ses, “uyan, hadi uyan, dua vakti, birlikte dua etmeliyiz” dedi. Tanrısal bir kaynaktan gelen kutsal bir çağrıya benziyordu. Kutsal ses, bir açıklama yapma zahmetine girmeden coşkuyla çağrısına devam etti; “uyan hadi, ruhunu kurtarmak ve sonsuz kurtuluşa ermek için hala vaktin var, dua et, benimle dua et”. Sonra da daha önce hiç duymadığım bir dilde bir şeyler söyledi. Yeknesak tonundan bunun bir dua olduğunu düşündüm. 

Bir çok Tersinoloji tarihçisi, termodinamiğin ikinci yasasını değiştiren termo-tersinatörün icat edilmesini Tersinoloji’nin başlangıcı olarak kabul ederler. İlk termo-tersinatör sonlu bir hacimde, ısı alışverişini sıcak kütleden soğuk kütleye değil de, soğuk cisimden sıcak kütleye olacak şekilde değiştirmişti.

Bu yılki Evrim Kongresi de, daha öncekiler gibi pek şenlikliydi. Saygın bir bilim dergisinin muhabiri olarak izlediğim her Evrim kongresi, zaten benim için görevden çok eğlence olmuştur. 

Sevişme sonrasının mutluluğu ve rehaveti içinde sıcak yatağın içinde hayranlıkla ona bakıyorum. Bir kedi gibi usulca, zarif ama kararlı hareketlerle yataktan kalkmasını, ayakta biraz dikilip etrafa göz gezdirmesini, omuzlarına düşen dağınık saçlarını ve hafif kızarmış yüzünü izliyorum.

(Derleyen Mehmet Emin ARI)

Esco Zaman Gezgin' ™’ni (Time Surfer) satın aldığınız için sizi tebrik ederiz. Zaman makinenizi kullanmadan önce bu kullanma klavuzunu biraz vakit ayırıp lütfen dikkatlice okuyun.

Dikkat! Zaman makinesi en az T3 sınıfı zaman gezgini ehliyeti olanlar tarafından kullanılabilir. Ehliyetsiz kullanım hem sizin hayatınızı tehliye atar hem de ulusal zaman polisi tarafından yakalandığınızda zaman makinenize el konulmasına ve 1000 kredilik cezaya neden olur. 

Pars Ursineya gezegeninde yaşayan Ursineya 'lılar ve Nema Tipea gezegenindeki Tipea 'lılar birbirlerinin varlıklarından haberdar değildirler. Sonsuz sayılabilecek evrende birbirlerinden hatta kendilerinden bile haberdar olmayan sayısız uygarlık vardır. Bunun sebebi çoğu zaman gezegenler arasındaki astronomik mesafelerdir.

Hain düşmanı dizlerinin üstüne çökertecek müthiş planımı en sonunda bitirmiştim. Önümdeki esnek dijital haritalara, duvardaki dev ekrana ve yerlere yayılmış raporlara baktım. İki günlük çalışmadan sonra odam fazlasıyla dağılmıştı. Düzenlilikleri ile bilinen biz askerler için kötü bir örnek olduğum şüphe götürmez. 

Her akşam olduğu gibi elime bir bardak viski alıp Calculia 'nın fotoğrafının karşına geçiyorum. Hafif bir loş ışık altında, dinlendirici bir Bach müziği eşliğinde hiç aksatmadan yaptığım bir ayin bu.

Marvin ya da nam-ı diğer Bay Uyku muhteşem servetini parmağını bile oynatmadan yatarak yapmıştır. Kelimenin tam anlamıyla bir miskin olan bay uyku, günde oniki saat uyuduğu yetmezmiş gibi öğle ve akşam yemeklerinden sonra hiç aksatmadan bir saat kestirir.

Butik Bebek Kataloğuna hoşgeldiniz. Bu kitapçık, butik bebek sahibi olmak isteyen siz müstakbel anne babaları bilgilendirmek için hazırlandı.