şiirler

Teninin sesi Şakayıkların gece gölgesi Beyaz mermerde Beyaz gölge Vapur köpüğü gibi bir parıltı anın içinde Seviştikten sonra Çırıpçıplak uzandığında Ege’ye uzanır bacakların belki bundan hep imbatlıdır saçların Bir serçe gibi Yorgun düştüğünde beyaz çarşaflara Hep bir darı tanesi dudaklarında Bir avucunda Ege Çınlar durur şakayıkların sesinde
	Bağ bozumu! bağ bozumu! Bak güneşten kavruldu üzümler adları döndü şaraba ah o kırmızı ismini buldu şarapda ve dudaklarında hasat zamanı baştan başa başak sarısı omzunun tersi sanki çok silinmiş bir ilkokul defteri ellerin vardı tarih kadar eski avucunun içinde bir güneş yarından daha yeni söyle, ne olur söyle! kim soydu benden daha çok seni baştanbaşa sen çocukluğundan bile eski…
Dalgın bir çiçektir tenin Sebebsiz yaz vakti açan Gölgeli kıvrımlarında Eksik bir atlas Denizler mavi Ülkeler kahverengi… İlk bebek gülümsemesidir tenin Sımsıkı bir kavrayış Bir küçük avucun içinde Koca bir yaşam… Bak şimdi yıldızların zamanı Gece oldu Düşler bile uykuda Başucunda kol saati O bile unutmuş zamanı Uykuda bir kadın Dünyanın bir ucunda, çırılçıplak Teni sıyrılmış ruhundan Rüyasında bir çiçekli zaman
	Dümdüz belledim Kalçalarının eğriliğini Utangaçtır bilirim Kısa eteğinin o uzun bilgeliği Kemeraltında kahveler O gül kokulu lokumlar Ah o gül isimli lokumlar. Ters yüz oluverir dünya Ayaklarımın altında masmavi koca bir gökyüzü tozu toparlıyor yağmurlar ayak bileğinde bir düş imler o zamanı ilk baharın ilk sesi oysa sessizliktir hanımelleri, adları yok hiç bir nüfus dairesinde, ve eteğinin gölgesinde açmış bir yarım beyaz ten anlatır sanki eksik kalmış sevişmeleri